با عنوان :  اثر سالیسیلیک اسید روی عملکرد و اجزای عملکرد جو رقم

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامي

واحد ارسنجان

دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، گروه زراعت

پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد (M.Sc. )

گرایش: زراعت

موضوع:

اثر سالیسیلیک اسید روی عملکرد و اجزای عملکرد جو رقم (والفجر)

در شرایط تنش خشکی

استاد راهنما:

دکتر برمک جعفری حقیقی

استاد مشاور:

دکتر حمیدرضا میری

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی گردد

تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

چکیده

     به مقصود مطالعه اثر سالیسیلیک اسید روی عملکرد و اجزای عملکرد جو رقم (والفجر) در شرایط تنش خشکی آزمایشی در گلخانه دانشگاه آزاد ارسنجان، در سال زراعی (1390-1389) به اجرا درآمد. این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. فاکتور اول شامل سالیسیلیک اسید در چهار سطح 0، 1، 2 و 3 میلی مولار و فاکتور دوم شامل 3 سطح آبیاری بر اساس 45، 65 و 85 درصد ظرفیت مزرعه بودند. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت سالیسیلیک اسید ارتفاع بوته، سنبله در بوته، دانه در سنبله، عملکرد بیولوژیک، وزن هزاردانه، وزن ریشه، وزن ساقه، نسبت اندام هوایی به ریشه و پرولین افزایش پیدا نمود. در آبیاری 45 درصد ظرفیت مزرعه، بیشترین وزن ریشه و میزان پرولین به دست آمد و در آبیاری 65 درصد ظرفیت مزرعه بیشترین تعداد دانه در سنبله، سنبله در بوته، وزن هزاردانه و وزن ساقه بدست آمد. در آبیاری 85 درصد ظرفیت مزرعه بیشترین ارتفاع بوته، عملکرد بیولوژیک وزن برگ و ساقه به ریشه بدست آمد. نتایج اثر متقابل نشان داد بیشترین تعداد دانه در سنبله، سنبله در بوته، وزن هزاردانه، وزن ریشه، وزن برگ و وزن ساقه درسالیسیلیک اسید2 میلی مولار با آبیاری 65 درصد ظرفیت مزرعه بدست آمد، کمترین تعداد دانه در سنبله، سنبله در بوته، ارتفاع بوته عملکرد بیولوژیک، وزن هزاردانه، وزن برگ، نسبت اندام هوایی به ریشه و وزن ساقه در سالیسیلیک اسید 0 میلی مولار (شاهد) با آبیاری 45 درصد مزرعه بدست آمد. و کمترین وزن ریشه و میزان پرولین در سالیسیلیک اسید 0 میلی مولار با آبیاری 85 درصد ظرفیت مزرعه بدست آمد. سالیسیلیک اسید باعث بیشتر شدن تمام صفات نسبت به شاهد گردید و این نشان دهنده افزایش مقاومت گیاه با مصرف سالیسیلیک اسید می باشد در نهایت به نظر می رسد با مصرف سالیسیلیک اسید2 میلی مولار و آبیاری 65 درصد ظرفیت مزرعه بتوان به عملکرد بالاتری دست پیدا نمود.

کلمات کلیدی: سالیسیلیک اسید، تنش خشکی، جو، اجزای عملکرد.

 فصل اول

کلیات پژوهش

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              
شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

 مقدمه :

جو (Hordeum vulgare L.) یکی از قدیمی ترین گیاهان زراعی و چهارمین غله مهم جهان پس از گندم، ذرت و برنج می باشد میزان تولید جهانی حدود دو پنجم گندم می باشد (پولمن[1]، 1973). با روندی که افزایش جمعیت درجهان دارد، برای تأمین مواد غذایی درسالهای آینده بایستی میزان تولیدات کشاورزی و مواد غذایی بسیار افزایش یابد تا بتواند نیازهای غذایی جامعه بشری را مرتفع سازد. ازدیدگاه کارشناسان تولیدات کشاورزی، افزایش تولید غذا تنها راه حل مشکل گرسنگی می باشد. بویژه در کشورهای در حال توسعه، لازم به سرمایه گذاری بیشتر در امر تولید غذا می باشد چنانچه قرار باشد عرضه غذا به صورت کنونی انجام گردد، این کشورها بایستی طی 30 سال در آینده حداقل 60 درصد به تولیدات کشاورزی خود بیفزایند (فتحی، 1382). نزدیک به 70 درصد جمعیت جهان در کشورهای در حال توسعه متمرکز شده در حالی که از نظر تولیدات غذایی این نسبت برعکس می باشد. در کشورهای پیشرفته با بهره گیری از تکنولوژی و بکارگیری علوم و فنون جدید تولید مواد غذایی و عملکرد محصولات کشاورزی در واحد سطح به سرعت در حال افزایش می باشد بطوری که اغلب مقدار تولیدات از مصرف داخلی بیشتر می باشد. متأسفانه در اغلب کشورهای در حال توسعه در عین افزایش سرعت رشد جمعیت کمبود مواد غذایی در حال گسترش می باشد و قمیت عمده درآمد ارزی این کشورها به مصرف واردات مواد غذایی می رسد (رستگار، 1372). نظر به این که پیشرفت و توسعه در کشاورزی فقط از راه شناخت علمی و اصول اثر عوامل محیطی در رشد بهینه گیاه امکان پذیر می باشد و علاوه بر بهبود شرایط محیط کشت، بکارگیری صحیح نهادهای کشاورزی الزامی می باشد، لذا برای ایجاد زیربنای مناسب برای توسعه کشاورزی نه تنها تأمین به موقع نهادها لازم می باشد، بلکه روش بهره گیری صحیح از این نهادها و همچنین اعمال مدیریت صحیح در سطح مزرعه و بکارگیری این روش ها ضروری می باشد (ملکوتی و نفیسی، 1362).                                                      

تنش خشکی مهمترین عاملی می باشد که در بیشتر مراحل رشد گیاهان زراعی در مناطق خشک و نیمه خشک با ایجاد محدودیت در رشد، دستیابی به عملکرد بالا را دشوار می سازد. با تشدید تنش خشکی، آب موجود در بافتها و سلولهای گیاهی به تدریج از بین رفته و در متابولیسم طبیعی بافتها و سلولهای گیاهی اختلال به وجود می آورد و درنتیجه عملکرد به شدت کاهش می یابد ( کارامر[2]، 1969).                                                  

آبیاری در بسیاری از کشورها به عنوان روشی برای افزایش تولید غذا توسعه یافته می باشد.              توان تبخیر پذیری بالا و دماهای بالا گیاه را در معرض تنش آب قرار می دهد، که تاثیر نامطلوب این تنش می تواند از طریق آب کافی و منبع نیتروژن به دلیل اثرات جبران کننده بر روی رشد و تکامل گیاه، تا حدی کاهش یابد (اکیویدو[3]، 1991؛ پاریهار[4] و همکاران، 1974). تنش آب از طریق تأثیر بر، پنجه زنی، فتوسنتز و پیری برگ، تعداد و اندازه دانه می تواند بر عملکرد مؤثر باشد (فردریک[5] و کامبراتو[6]، a1995؛ قومان[7] و مائوریا[8]، 1986).  

1-1- جو

جو یکی از غلات مهم در جهان می باشد که به عنوان غذا مورد بهره گیری بشر و حیوانات قرار           می گیرد. این گیاه علفی متعلق به خانواده گرامینه (گندمیان) می باشد و دارای انواع زراعی و وحشی  می باشد. نسبت به گندم سازگارتر بوده و در همه نواحی معتدل و در بسیاری از نقاط سردسیر هم به اقدام می آید. در دیم زارهایی که رطوبت خاک و بارندگی برای رشد گندم ناکافی باشد، جو می تواند جایگزین آن گردد. خاستگاه جو همانند گندم، منطقه حلال حاصلخیز می باشد. جو زراعی شاید از گونه جو وحشی دو ردیفه که دارای محور سنبله شکننده ای می باشد و به راحتی تلاقی با جو زراعی می باشد، منشأ گرفته باشد (امام، 1382). در مناطق خشک، زیرا جو نسبت به شرایط نامساعد محیطی متحمل تر می باشد و از طرفی، زودتر از گندم می رسد، برای پرهیز از خطر خشکی در انتها فصل، کشت آن بر گندم ترجیح داده می گردد (امام، 1382). کارآرایی بهره گیری از آب در جو در شرایط تنش خشکی زیادتر از گندم می باشد. به علاوه، کارایی بهره گیری از آب در ارقام ریشک دار زیادتر از ارقام بدون ریشک می باشد. جو نسبت به شرایط غرقاب حساس می باشد (زارع، 1385).

1-2- ویژگی های گیاه شناسی جو

شباهت های ظاهری زیاد بین گندم و جو هست. تفاوت برگ جو با گندم در گوشوارک هاست که در جو بزرگ و بدون کرک، اما در گندم کوچک و کرکدار می باشند. اضافه براین، نوک برگ اول جو قدری پهن می باشد. اما نوک برگ اول گندم تیز می باشد. گرچه رنگ سبز برگ های جو به تیرگی برگ های گندم نیست، اما زیرا رنگ برگ تحت تأثیر بعضی عامل های زراعی مانند میزان کود نیتروژن تغییر می کند. معیار مطمئنی برای تشخیص گندم از جو نمی باشد. ساقه های جو مانند ساقه ی گندم بند بند و توخالی می باشد و در محل گره ها توپر می باشد معمولا هر ساقه ی جو از 5 تا 7 میانگره تشکیل شده می باشد که میانگره های پایینی کوتاه تر از بالایی می باشند. به آخرین میانگره های ساقه که زیر سنبله قرار دارد. دم گل آذین گفته می گردد شمار ساقه در هر بوته ی جو تحت تأثیر          عامل های مؤثر بر پنجه زنی معمولا بین یک تا شش ساقه متغییر می باشد به گونه ی معمول، جوهای دو ردیفه شمار برگ و پنجه ی بیشتری در هر بوته تولید می کنند (امام، 1384).

جو مانند گندم داری گل آذین سنبله ای مرکب می باشد، اما در هر سنبلک جو بر خلاف گندم فقط یک گلچه هست. در جو به هر پلکان محور سنبله سه سنبلک چسبیده می باشد، حال آنکه در گندم به هر پلکان محور سنبله تنها یک سنبلک چسبیده می باشد. از سنبلکی که به هر پلکان محور سنبله چسببیده اند، در جوهای دو ردیفه تنها یک سنبلک (سنبلک وسطی) و در جوهای شش ردیفه هر سه سنبلک بارور هستند که معمولا اندازه ی سنبلک وسطی بزرگ تر از دو سنبلک کناری می باشد.

تعداد صفحه :111

قیمت : شش هزار تومان

***

—-

پشتیبانی سایت :        ———-        serderehi@gmail.com