با عنوان : تأثير بازي‌هاي پيش‌دبستاني بر مهارت‌هاي ذهني و اجتماعي كودكان

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاداسلامی

واحدارسنجان

دانشکده علوم انسانی، گروه علوم تربیتی

پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد (M.A.)

 گرایش: آموزش و پرورش پیش دبستانی

عنوان:

تأثير بازي‌هاي پيش‌دبستاني بر مهارت‌هاي ذهني و اجتماعي كودكان

مراكز پيش‌دبستاني ناحيه يك شهر شيراز در سال تحصيلي93-92

استاد راهنما:

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

دکتر یونس محمد زاده

استاد مشاور:

دکتر جهانگیر مهر افشا

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی گردد

تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

چکیده

     پژوهش حاضر یک پژوهش از نوع شبه آزمایشی ب

ا گروه کنترل و آزمایش می باشد، که به تأثير بازي هاي پيش دبستاني بر مهارت هاي ذهني و اجتماعي كودكان مراكز پيش دبستاني ناحيه يك شهر شيراز در سال تحصيلي93-92 پرداخته می باشد.

     جامعه آماری شامل 3086 کودک پیش دبستانی می باشد که در گروه سنی 5 تا 6 سال مشغول به تحصیل بودند که از بین آنها 60 نفر به صورت تصادفی خوشه ای به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند . شركت كنندگان پژوهش به دو گروه کنترل و آزمایش تقسيم شدند.پس از یکسان سازی گروه ها آغاز از كل شركت كنندگان، که 30 نفر آن ها پسر و 30 نفر دختر بودند پيش آزمون بصری – حرکتی بندر گشتالت به مقصود سنجش مهارت های ذهنی از کودکان گرفته گردید و پرسشنامه ی مهارت های اجتماعی ماتسون(1983) به مقصود سنجش مهارت های اجتماعی کودکان در اختیار معلمان قرار داده گردید. سپس از هر گروه 15 نفر به صورت تصادفی به عنوان گروه آزمایش و 15 نفر نیز به عنوان گروه کنترل انتخاب گردیدند و بازی­ها به گروه های آزمایش طی دو ماه و هرهفته دو جلسه ی یک و نیم ساعته آموزش داده گردید. بعد از آموزش بازی ها، مجددا آزمون ها تکرار گردید، سپس داده های بدست آمده از طریق آمار توصیفی و آزمون تحليل كواريانس چند متغيره (مانكووا) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشانگر تأثیر بازی ها بر مهارت های ذهنی و اجتماعی کودکان گروه آزمایشی نسبت به کودکان گروه کنترل به گونه معنادار بود.

کلید واژه ها: بازی های پیش دبستانی، مهارت های ذهنی، مهارت های اجتماعی،کودکان پیش دبستانی

1-1- مقدمه:

     بشر با مجموعه ای از ویژگی های خود متولد می گردد. این ویژگی ها در ارتباط مستقیم با حیات زیستی بشر هستند یعنی بدون وجود آنها امکان ادامه ی زندگی و بقاء برای بشر موجود نیست، این ویژگی ها عبارتند از غذا خوردن، آشامیدن، نفس کشیدن و غیره.همزمان با افزایش سن بتدریج ویژگی های دیگری در بشر پدید می آید.این ویژگی های ثانویه بدون تردید نتیجه تعامل کودک با محیط و در واقع اثرات متقابل وراثت و محیط بر روی کودک می باشد.مانند ی این ویژگی ها رشد ذهنی کودک و میل کودک برای فعالیت های گروهی و ارتباط با دیگران می باشد که این فعالیت ها در سنین پیش از دبستان بیشتر در قالب بازی نمود پیدا می کند. با در نظر گرفتن این موضوع تأثیر والدین و مربی آموزشی می تواند نقشی تعیین کننده در هدایت و رشد این گونه فعالیت ها به سمت پرورش مهارت­های ذهنی و اجتماعی کودک در جهت مناسب باشد.  

     ظرفيت حركتی كودك همزمان با رشد يافتگی فيزيولوژيكی و همچنين بر اساس چگونگی تعامل با اطرافيان كه به ميدان تحولی كودك نظم، جهت و انسجام می دهد، متحول می گردد. بازی شرايطی را برای كودك فراهم می سازد كه بر اساس آن می تواند به اكتشاف دنيای پيرامونش بپردازد و امکان رشد وسیع و همه جانبه کودک را فراهم می سازد(دادستان،1386).

   امروزه اهميت و ارزش بازي در دوران كودكي به وسيله ي پژوهش هاي گسترده، كاملاً مورد تأييد قرارگرفته می باشد. بازي روي رشد جسمي، عاطفي، ذهني، آموزشي، اخلاقي، شخصيتي، اجتماعي تأثير مي گذارد و داراي ارزش تشخيصي و درماني نيز مي باشد(مقدم، 1386).

با اينكه از زمان ميشل منتني فيلسوف و مربي بزرگ دوره­ي رنسانس بازي مورد توجه خاص دانشمندان آموزش و پرورش بوده می باشد، ولي در هيچ عصري به اندازه ي زمان ما بازي مورد مطالعه و پژوهش دقيق روانشناسان واقع نشده می باشد. پژوهش هاي جديد نشان داده می باشد كه بازي تأثير بسياري در رشد بدني و ذهني كودكان دارد(ماجستي،1373).

     بازي يك امر بدون حضور ذهن يا بدون ساخت نيست، بلكه بخش جدايي ناپذيري از زندگي ماست. وسيله ي مؤثري براي كاركرد بهينه، مؤثر در بزرگسالي وفراگيري رشد شناختي می باشد(هولزينگا،1950؛ به نقل از مونگيلو[1]، 2006).

     انجام بازي صرفاً عامل افزايش يادگيري و رشد هوشي نخواهد بود بلكه پيروي از قواعد، اصول و بازي هاي آموزشي و … براي رشد هوشي الزامي می باشد(مهجور، 1386).

بر اساس نظريات “پياژه و ويگوتسكي” بازي اصلي ترين عامل رشد شناختي كودك می باشد. همچنين يكي از پاك ترين روش هاي فكري قابل دسترس براي خردسالان مي باشد. كودكان در قالب بازي با درك واقعيتها و كنترل مهارت هاي شخصي به تعادل دست مي يابند(انگجي و عسگري، 1385).

     پژوهشگرانی مانند كفارت، هارتمن، جين آيرز، حركت و فعاليت را اساس يادگيری و پايه ای برای تحول ذهنی می دانند. آنان تفكيك ناپذيری نيروهای روانی و جسمانی را در به اجرا درآوردن هرگونه الگوی حركتی آن هم در مراحل اوليه آموزش، به منزلۀ يك اصل اساسی مورد تأكيد قرار می­دهند(كفارت و همکاران به نقل از مشرف جوادی، 1367).

     جنسن[2](2002) معتقد می باشد كه فرد می تواند مجموع تواناييهای مغزی خود را به ياری حركت مورد بهره برداری قرار دهد يا توان مندي هايی را به منصه ظهور برساند. از اين رو، در نظرگرفتن جنبه های حركتی و تحليل آنها، برای درك رشد تواناييهای ذهنی ضروری می باشد(دادستان، 1379).

     توانايي های ذهنی امكان ندارد كه از تواناييهای حركتیِ پايه جدا باشند. بنابراين، مطالعه اين گونه حركتها و فراهم ساختن امكان پرورش و رشد آنها سبب تقويت و حتی ترميم توانايي های ذهنی می گردد. از نظر پياژه، رشد كودك بستگی بسيار به دستكاری دخل و تصرف او در محيط و پيرامونش و تعامل با آن دارد. وی معتقد می باشد كه آگاهی از طريق اجرا حاصل می گردد(اسلاوين، ترجمه سيد محمدی، 1385) کودکان برای آنکه بتوانند خودشان را با اجتماعی که در آن زندگی می کنند، هرچه بیشتر سازگار کنند، بایستی مهارت های اجتماعی گوناگون را بیاموزند. رشد حركتی و شركت فعال كودك در بازيهای گوناگون حركتی اساس رشد عاطفی- اجتماعی، روانی- حركتی و شناختی او را تشكيل می دهد پس برای آموزش و تغيير مهارتهای اجتماعی و ذهنی كودكان بايد به تقويت و غنی سازی محيط آنان قبل از ورود به دبستان مبادرت ورزيد، زيرا كودكان ضمن جستجو در محيط، با رويدادهايی روبه رو می شوند كه علاقه آنان را جلب می كند. آنها به ويژه تحت تأثير رويدادهايی قرار می گيرند كه نسبتا تازگی دارند، يعنی رويدادهايی كه با تجربه های قبلی آنان، كاملاً منطبق نباشند. پس وظيفه آموزش پيش دبستانی افزودن توانايی می باشد تا دانايی، زيرا كودك در آغاز انديشه كاملاً منطقی ندارد و لازم می باشد مراحلی فراهم آورد كه طی سپری كردن آن مراحل فكرمنطقی كودك گسترش يابد. ذهن كودك وقتی به خوبی تحول می يابد كه فعال باشد. كودك فقط چيزهايی را خوب فرا می گيرد كه از راه نظاره، تعمق، تجربه و فعاليت شخصی آموخته باشد. در اين ميان بازيهای كودكان-بازيهای سازمان يافته و هدايت شده و بازيهای آزاد- نقشی بی بديل در تسريع و تقويت توانايي هايشان ايفا می كند(پياژه،1964؛ اسميلنسكی[3]، 1968؛ پاپاليا و الدز،[4] 1992).

بسياري از مربيان آموزش و پرورش به تأثیر بازي به عنوان يكي از مطلوب ترين عوامل آموزش و پرورش، تصریح كرده اند. مونته سوري ، فروبل ، دكرولي ،پياژه و گانيه مانند كساني هستند كه براي آموزش مفاهيم آموزشي به كودكان از بازي هاي آموزشي بهره گیری مي كردند و بهره گیری از آن را به عنوان عمده ترين وسيله ي آموزش كودك براي يادگيري موضوعات مختلف مورد تأكيد قرار داده اند.(انگجی،1385).

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

برنامه‌های حركتی و بازي‌های هدفمند همراه با ساير فعاليتهای تربيتی و پرورشی بستری مناسب برای تمرين و تكرار بعضی از مفاهيم ذهنی و شناختی و پرورش مهارتهای اجتماعی در دوره پيش دبستانی می باشد. حركت وسيله ای برای برقراری ارتباط و آموزش می باشد و با آن می توان مفاهيم اوليه مانند وزن، جهت يابی، شكل كميت و كيفيت، زمان و مكان و در مجموع ادراك فضا را به كودكان آموزش داد، زيرا آموزش نظری برای كودكان سنين پيش دبستانی خسته كننده می باشد، ضمن آنكه كودكان اين سنين در نيم دوره پيش عملياتی هستند و درك مفاهيم نظری بدون اقدام برای آنان ميسر نیست و زمان بر می باشد(جنسن، 2002).

1-2- بيان مسئله:

 در گذشته تصور می گردید بازی، صرفاً فعالیتی می باشد که به مقصود وقت گذرانی و گاهاً لذت بردن کودکان، مورد بهره گیری آنهاست و هیچ فایده دیگری از آن حاصل نمی گردد. اما، امروزه بهره گیری از بازی در زمینه درمان و آموزش به کودکان گسترش یافته می باشد و این امر به دلیل آن می باشد که بازی به عنوان یک فعالیت لذت بخش برای کودکان بهترین ابزار برای برقراری ارتباط و ایجاد تغییر در رفتار آنها می­باشد. علاوه بر بهره گیری های هدف دار از بازی، فرایند بازی کودکان در جمع همسالان خود و یا به همراه بزرگترها، فواید بسیاری نظیر تسهیل رشد شناختی، اجتماعی، عاطفی و جسمی کودکان دارد. بازی یکی از بخش های طبیعی دوران کودکی می باشد و فعالیتی می باشد که صرفاً برای لذت بردن انجام می گردد و انگیزه پنهانی ندارد. بازی خواسته خود کودک می باشد، کودکان برای خودشان بازی می کنند و توقع جریمه شدن یا پاداش هایی زیرا شکلات، توجیه یا پول را ندارند. بزرگتر ها تمایل دارند بازی را یک فعالیت نه چندان مهم در نظر بگیرند. اما بازی در رشد اجتماعی و شخصیتی کودک اثر بسزایی دارد و این اثر در تمام طول زندگی ادامه می یابد. بازی توانایی های کودک را به کار می اندازد و خلاقیت را به همراه می­آورد. در خلال بازی، کودک بیشتر از حواس خود بهره گیری می کند و این اقدام سبب تقویت حواس او می گردد. در خلال بازی­های گروهی، کودکان انعطاف ‌پذیری، نوبت گرفتن و اجتماعی شدن را آغاز می‌کنند و رضایت خود را تا گرفتن نتیجه به تأخیر می‌اندازند و استقامت و انتظار کشیدن را در خود تقویت می‌کنند( بابا جان، 1377 ).

تعداد صفحه :112

قیمت : شش هزار تومان

***

—-

پشتیبانی سایت :        ———-        serderehi@gmail.com

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  ***